Dünyamda yer tutan gelişmeleri uzay boşluğuna bırakıyorum.
13 Ağustos 2018
Azmiyle İlham Veren Bir Yazar: Tek Parmağıyla 17 Kitap Yazan Erdal Yalçın
2-3 yaşlarındayken geçirdiği menenjit hastalığı sebebiyle %98 bedensel engelli olan ve yalnızca sağ elini kullanabilen 43 yaşındaki Erdal Yalçın, tek parmağıyla kitap yazıyor. Kendi yazdığı kitapları kendisi satıyor ve önümüzdeki günlerde 17'nci kitabını çıkarmaya hazırlanıyor.

14 yıldır kitap yazan Yalçın, farklı fuar ve kermesler ile İstanbul'un pek çok noktasında kitaplarını kendisi satıyor.

Yalçın, kitaplarında umudu, engellilerin hayat mücadelesini, azmi gibi pek çok konuyu kaleme alıyor.
Çocukluğunda özel bir okulda okuma yazma öğrenen Yalçın, Erzurum Atatürk Üniversitesi'nde Açıköğretim Fakültesi Bilgi Yönetimi ön lisans programında eğitimine de devam ediyor.

"Kitap yazmak, duyguları paylaşmak harika bir duygu. Engelinizden utanmayın, evlere kapanmayın."

İki sponsorun desteğiyle kitaplarını bastıran Yalçın, "Kitap yazmak, duyguları paylaşmak harika bir duygu. Engelinizden utanmayın, evlere kapanmayın. Herkesin yapabileceği mutlaka bir şey vardır" diyor.

Baba Kaya Yalçın ise evladının yanından bir an bile ayrılmıyor ve onunla gurur duyuyor.

Baba Kaya Yalçın oğlunun çok küçük yaşlardayken menenjit hastalığı geçirdiğini, tedavi için birçok şehir gezdiklerini fakat hastalığının çaresinin bulunamadığını anlatıyor.
Baba Yalçın ayrıca kitabın satılmasının önemli olmadığını, önemli olanın oğlunun yaşaması olduğunu ve ekliyor vurguluyor:

"Ben ilk yazmaya başladığı zaman bunun takibinin zor olacağını belirttim. Sponsor olan genç bir kız sayfaları aldı, sağ olsun kitap haline getirdi. Ardından bir basımevi sahibi tüm kitaplarını ücretsiz basacağını söyledi. Ardından daha bir heves ile kitaplarını yazmaya başladı. Yakında 17. kitabı çıkacak."


"Bu bir imtihandır, geçebilirsek ne mutlu bize!"

Baba Kaya Yalçın sözlerine şöyle devam ediyor:

"Kitabını dizüstü bilgisayarda bir parmağını kullanarak yazıyor. Tüm bu çalışmaları yatarak odasında yapıyor. Oğlum kitaplarını satarken de kendisine müdahil olmamı istemiyor. Yakınında sadece onu izliyorum. Gündelik yaşamda aktif olmak için kitaplarını kendi satıyor. Böylece kendisini daha fazla geliştiriyor. Kitapları fuarlarda, sahaflarda, kermes ve birçok etkinliğe katılarak tanıtıyor. Onunla ölüme giderim. Bir saniye sonra öleceğimi bilsem yine yanında olurum. Bu bir imtihandır, geçebilirsek ne mutlu bize."

4